Programowanie

Ci pozostaje do zrobienia, to kliknięcie przycisku Zakończ. Gdy Animation Wizard utworzy plik animacji, zostanie on wyświetlony w oknie programu (patrz rysunek 9.3).

Rysunek 9.3.
Wszystkie pliki tworzące animację zostają zapisane w formie jednego pliku

6.Aby zobaczyć animację, kliknij zakładkę Preview umieszczoną poniżej paska narzędzi. Przejście na dowolną z pozostałych dwóch zakładek Edit lub Optimize przerywa odtwarzanie animacji.
Teraz znasz już podstawowe etapy tworzenia i kompilacji animowanych plików GIF. Każdy program umożliwiający tworzenie animowanych GIF-ów udostępnia dodatkowe możliwości, które warto wypróbować. Jeśli poświęciłeś trochę czasu na skopiowanie z Internetu programu

Ciebie prędkością, są wyświetlane kolejne cyfry. Po podaniu wartości, której chcesz użyć (w ty przypadku określiłam, że szybkość ma wynosić 0,15 sekundy, co odpowiada 7 klatkom na sekundę), kliknij przycisk Dalej.
5.To jest to! Animator Wizard wyświetli kilka informacji dotyczących sposobu utworzenia animacji. Jedyne

Przycisk Dalej, aby przejść do następnego okna dialogowego — Frame Duration. Należy w nim określić, jak długo będzie wyświetlany każdy obraz, nim na jego miejscu pojawi się następny. Szybkość animacji możesz określić podając długość okresu czasu, przez który będzie wyświetlana każda klatka (wyrażony w setnych sekundy) lub ilość klatek wyświetlanych w czasie sekundy. Jeśli zmienisz jedną z tych wartości, druga zostanie odpowiednio zmodyfikowana. Pewne wyobrażenie o szybkości wyświetlania poszczególnych klatek może Ci dać obszar podglądu, w którym, z wybraną

Przycisk OK, a następnie przycisk Open, spowoduje to umieszczenie wybranych plików na liście. (Z jakiegoś powodu, gdy najpierw zaznaczysz nazwę pierwszego pliku, a potem ostatniego, to po wstawieniu do listy kolejność plików zostaje zamieniona. Niech to będzie przykładem, dlaczego warto zapisywać pliki w ponumerowanej sekwencji. Jeśli pliki na liście zostaną umieszczone w niewłaściwej kolejności, zawsze będziesz mógł ją zmienić posługując się metodą „przeciągnij i upuść”.)

W polu Height jej wysokość. (Obie wartości są wyrażone w pikselach.). Kliknij przycisk Dalej, aby przejść do kolejnego okna dialogowego kreatora.
3.W drugim oknie dialogowym wybierz pliki, które chcesz umieścić w animacji. Kliknij przycisk Add Image, po czym odszukaj dysk i folder, w którym zapisałeś swoje obrazy. W wyświetlonym oknie dialogowym Otwieranie możesz wybierać tylko pojedyncze pliki, aby zaznaczyć za jednym razem całą grupę plików, które utworzą animację, kliknij przycisk Browse. W wyświetlonym oknie dialogowym kliknij nazwę ostatniego z nich (ball10.tga), a następnie wciśnij klawisz Shift i kliknij nazwę pierwszego (ball01.tga).

Lepiej.
Aby skompilować animowany plik GIF przy użyciu programu GIF Animator, należy wykonać następujące czynności.
1.Jeśli skopiowałeś z Internetu próbną wersję programu GIF Animator, to kliknij przycisk Start i wybierz z menu opcję ProgramyULead GIF Animator 5GIF Animator. Gdy na ekranie pojawi się okno dialogowe Startup Wizard, wybierz opcję FileAnimation Wizard.
2.W pierwszym oknie dialogowym określ wymiary, jakie będzie posiadała tworzona animacja. W tym celu w polu Width podaj jej szerokość,

Same. Każdy kompilator animowanych obrazów GIF pyta, jakie obrazy mają zostać umieszczone w animacji, w jakiej kolejności należy je ułożyć, jakie mają być odstępy czasowe pomiędzy poszczególnymi klatkami i tak dalej. Jeśli program, którego używasz, dysponuje kreatorem lub innym narzędziem wspomagającym proces tworzenia animacji,

Obrazów tworzących animację odbijającej się piłki. Obrazy zostały zapisane w plikach o nazwach od ball01.tga do ball10.tga. W dalszej części rozdziału pokażę, w jaki sposób obrazy te zostały stworzone.
Animację skompiluję przy użyciu programu PhotoImpact GIF Animator. Jeśli używasz innego programu graficznego działającego w systemie Windows, który jednak nie dysponuje możliwością tworzenia animowanych plików GIF, to możesz skopiować program ULead PhotoImpact GIF Animator z witryny WWW Web Utilities prowadzonej przez firmę ULead (http://www.webutilities.com/ga/ga_main.htm).
Konkretne polecenia oraz terminologia zastosowana w programie, którego używasz, może być nieco inna, jednak zasady na pewno będą

Ramek w oknie Frames, umożliwia wykorzystanie filtrów, efektów przejść oraz przycinanie animacji.
Stronę domową programu można znaleźć pod adresem http://homepage.mac.com/piguet/gif.html.
Ćwiczenie 9.1. Kompilacja animacji
W tym ćwiczeniu skompilujemy

Możliwości wykorzystania skryptów i wstawiania obrazów zapisanych w kilku różnych formatach. Można w nim modyfikować istniejące animowane pliki GIF oraz importować kolekcje obrazów zapisanych w formatach GIF, TIFF, PICT oraz PSD (wykorzystywanych w programie Photoshop). Program pozwala także na importowanie animacji zapisanych w kilku innych formatach, takich jak QuickTime, PICS, Adobe Premiere FilmStrip 1.0 oraz klatki z obrazów Adobe Photoshop 3.0 zapisane w kolorze lub w różnych odcieniach szarości. Aktualnie dostępna jest wersja 0.5 programu, która, między innymi, wyświetla

Wideo zapisanych w formie plików AVI do postaci animowanych plików GIF.
Wersje programu przeznaczone dla systemów Windows 3.1 oraz Windows 95/NT można skopiować z witryny firmy Alchemy Mindworks (http://www.mindworkshop.com/alchemy/ gifcon.html). Na witrynie można także znaleźć wiele przykładów.
GifBuilder (dla systemu Macintosh)
Bardzo popularnym programem działającym w systemie Macintosh jest GifBuilder, napisany przez Yvesa Puqueta. Ten dostępny bezpłatnie program

Animacji odbywa się poprzez wybór plików metodą „przeciągnij i upuść”. Bardzo bogate możliwości programu pozwalają, między innymi, na wybór palety, określenie koloru przezroczystego, wykorzystywanie efektów przejść, określanie opóźnień czasowych, konwersję

Construction Set (dla systemów Windows)
Jednym z najbardziej popularnych programów shareware’owych, umożliwiających tworzenie animowanych GIF-ów i działających w systemie Windows, jest program GIF Construction Set firmy Alchemy Mindworks (dostępny w wersjach przeznaczonych dla systemów Windows 3.1 oraz Windows 95/NT). Cena tego programu nie jest wygórowana, a dzięki kreatorowi animacji w jaki został wyposażony, tworzenie animowanych GIF-ów jest wyjątkowo szybkie. Proces

Możliwości tworzenia samych obrazów. Jeśli jesteś zwolennikiem programów graficznych, które nie mają możliwości tworzenia animowanych GIF-ów, to i tak nie musisz się przejmować. Poniżej przedstawiłam kilka programów umożliwiających kompilację animowanych plików GIF.

Nawet programy służące do tworzenia prezentacji, takie jak Microsoft PowerPoint, pozwalają na tworzenie i zapisywanie prezentacji w formie animowanych obrazów GIF, które, na przykład, mogą być wykorzystywane jako reklamy.
Choć niemal wszystkie programy graficzne pozwalają na tworzenie GIF-ów, to jednak nie wszystkie są w stanie tworzyć animowane pliki GIF. I przeciwnie, są takie programy, które pozwalają tworzyć animowane pliki GIF, lecz nie

6: char a, b, c;
7:
8: std::cout << “Wpisz trzy litery: “;
9:
10: std::cin.get(a).get(b).get(c);
11:
12: std::cout << “a: ” << a << “nb: “;
13: std::cout << b << “nc: ” << c << std::endl;
14: return 0;
15: }

Wynik
Wpisz trzy litery: raz
a: r
b: a
c: z

Analiza
W linii 6. zostały zadeklarowane trzy zmienne znakowe. W linii 10. zostaje trzykrotnie wywołana, w sposób połączony, funkcja cin.get(). Najpierw jest wywoływana cin.get(a). To powoduje umieszczenie pierwszej litery w zmiennej a i zwrócenie obiektu cin. W rezultacie, po powrocie z wywołania, zostaje wywołane cin.get(b), a w zmiennej b jest umieszczana następna litera. Ostatecznie wywołane zostaje cin.get(c), a w zmiennej c zostaje umieszczona

Ctrl+D w UNIKS-ie), następuje wyjście z pętli.
Pamiętaj, że nie każda implementacja klasy istream obsługuje tę wersję funkcji get(), mimo iż obecnie stanowi ona część standardu ANSI/ISO.

Użycie funkcji get() z parametrem w postaci referencji do znaku
Gdy jako parametr funkcji get() zostanie użyty znak, jest on wypełniany następnym znakiem ze strumienia wejściowego. Zwracaną wartością jest obiekt iostream, więc wywołanie tej funkcji get() może być łączone, co ilustruje listing 17.5.

Listing 17.5. Użycie funkcji get() z parametrem
0: // Listing 17.5 – Użycie funkcji get() z parametrem
1:
2: #include
3:
4: int main()
5: